Ons Nederlands onderwijs

doet het nog helemaal zo slecht niet. Wat wel een fors probleem is, is dat leerlingen en studenten in ons land heel lage scores geven aan de mate waarin men zich gezien voelt (VO, BO, HBO) en zich gemotiveerd voelt om te leren. Wat ook zichtbaar is, is dat het ons in het onderwijs moeizaam lukt om aan te sluiten bij wat er in de wereld om ons heen allemaal verandert. We maken onvoldoende gebruik van de mogelijkheden die dat biedt maar daarmee ook van wat de jongere generatie nu al kan, laat staan straks nodig heeft. Ook valt er nog veel te doen als het gaat om het bieden van gelijke kansen. Overigens is er veel meer ruimte dan we vaak denken in de keuze van leerdoelen, onderwijstijd- en allerlei andere wettelijke eisen.

Onderwijsinnovatie: Gewoon beter .. of toch echt anders?

Elke goede school kent ├ęcht goed z'n leerlingen of studenten. Je weet als school hoe leren leuk is en werkt specifiek voor jouw populatie, wat motiveert, wat uitdaagt. Leerlingen en studenten zijn vaak prima in staat om ons uit te leggen wat er dan nodig is. Daarnaast is er inmiddels een forse hoeveelheid evidence based en informed kennis die we te vaak (nog) niet benutten. Ook is er veel van elkaar te leren; het didactisch handelen in het basisonderwijs kan voortgezette scholen echt verder brengen bijvoorbeeld. Evenals de wijze waarop het leren daar georganiseerd is. Deze invalshoeken leiden tot beter didactisch handelen maar soms ook ├ęcht tot een ander curriculum, andere leerdoelen, een andere toets- of portfoliovisie. Het gaat er om dat er stappen gezet worden, kleiner of groter, om elke dag te streven naar beter onderwijs. Maar: Hoe gaan we dat doen?